Al-Qasas( القصص)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Mustafa Mlivo(Mlivo)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ طسم(1)
Ta. Sin. Mim.(1)
تِلكَ ءايٰتُ الكِتٰبِ المُبينِ(2)
To su znaci Kitaba jasnog.(2)
نَتلوا عَلَيكَ مِن نَبَإِ موسىٰ وَفِرعَونَ بِالحَقِّ لِقَومٍ يُؤمِنونَ(3)
Recitiramo ti (dio) vijesti o Musau i faraonu s Istinom, za ljude koji vjeruju.(3)
إِنَّ فِرعَونَ عَلا فِى الأَرضِ وَجَعَلَ أَهلَها شِيَعًا يَستَضعِفُ طائِفَةً مِنهُم يُذَبِّحُ أَبناءَهُم وَيَستَحيۦ نِساءَهُم ۚ إِنَّهُ كانَ مِنَ المُفسِدينَ(4)
Uistinu! Faraon se uzdigao na Zemlji i učinio stanovnike njene sektama, tlačeći skupinu njih, koljući sinove njihove, a dajući da žive žene njihove. Uistinu, on je bio od mufsida.(4)
وَنُريدُ أَن نَمُنَّ عَلَى الَّذينَ استُضعِفوا فِى الأَرضِ وَنَجعَلَهُم أَئِمَّةً وَنَجعَلَهُمُ الوٰرِثينَ(5)
I željeli smo da obdarimo one koji su učinjeni slabima na Zemlji, i učinimo ih imamima, i učinimo ih nasljednicima,(5)
وَنُمَكِّنَ لَهُم فِى الأَرضِ وَنُرِىَ فِرعَونَ وَهٰمٰنَ وَجُنودَهُما مِنهُم ما كانوا يَحذَرونَ(6)
I da ih učvrstimo na Zemlji, i pokažemo faraonu i Hamanu i vojskama njih dvojice - ono čega su se od njih pribojavali.(6)
وَأَوحَينا إِلىٰ أُمِّ موسىٰ أَن أَرضِعيهِ ۖ فَإِذا خِفتِ عَلَيهِ فَأَلقيهِ فِى اليَمِّ وَلا تَخافى وَلا تَحزَنى ۖ إِنّا رادّوهُ إِلَيكِ وَجاعِلوهُ مِنَ المُرسَلينَ(7)
I objavismo majci Musaovoj: "Zadoji ga, pa kad se za njega uplašiš, tad ga baci u rijeku, i ne plaši se, niti tuguj. Uistinu, Mi ćemo ti ga vratiti i učiniti ga (jednim) od izaslanika."(7)
فَالتَقَطَهُ ءالُ فِرعَونَ لِيَكونَ لَهُم عَدُوًّا وَحَزَنًا ۗ إِنَّ فِرعَونَ وَهٰمٰنَ وَجُنودَهُما كانوا خٰطِـٔينَ(8)
Pa je pokupila njega porodica faraonova, da bi im bio neprijatelj i jad. Uistinu! Faraon i Haman i vojske njihove bili su oni koji čine greške.(8)
وَقالَتِ امرَأَتُ فِرعَونَ قُرَّتُ عَينٍ لى وَلَكَ ۖ لا تَقتُلوهُ عَسىٰ أَن يَنفَعَنا أَو نَتَّخِذَهُ وَلَدًا وَهُم لا يَشعُرونَ(9)
I reče žena faraonova: "Osvježenje oka je meni i tebi. Ne ubijte ga! Možda će nam koristiti ili da ga uzmemo djetetom" - i oni ne zapaziše.(9)
وَأَصبَحَ فُؤادُ أُمِّ موسىٰ فٰرِغًا ۖ إِن كادَت لَتُبدى بِهِ لَولا أَن رَبَطنا عَلىٰ قَلبِها لِتَكونَ مِنَ المُؤمِنينَ(10)
I posta srce majke Musaove prazno; skoro bi ga sigurno pokazala, da nismo učvrstili srce njeno, da bude od vjernika.(10)
وَقالَت لِأُختِهِ قُصّيهِ ۖ فَبَصُرَت بِهِ عَن جُنُبٍ وَهُم لا يَشعُرونَ(11)
I reče sestri njegovoj: "Slijedi ga!" Pa je gledala njega izdaleka, a oni ne opaziše.(11)
۞ وَحَرَّمنا عَلَيهِ المَراضِعَ مِن قَبلُ فَقالَت هَل أَدُلُّكُم عَلىٰ أَهلِ بَيتٍ يَكفُلونَهُ لَكُم وَهُم لَهُ نٰصِحونَ(12)
I zabranili smo njemu dojilje od ranije, pa (ona) reče: "Hoćete li da vam ukažem na čeljad kuće (koja) će se brinuti o njemu za vas, i oni će mu biti savjetnici?"(12)
فَرَدَدنٰهُ إِلىٰ أُمِّهِ كَى تَقَرَّ عَينُها وَلا تَحزَنَ وَلِتَعلَمَ أَنَّ وَعدَ اللَّهِ حَقٌّ وَلٰكِنَّ أَكثَرَهُم لا يَعلَمونَ(13)
Tad ga vratismo majci njegovoj da joj se oko osvježi i ne žalosti, i da zna da je obećanje Allahovo Istina. Ali većina njih ne zna.(13)
وَلَمّا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَاستَوىٰ ءاتَينٰهُ حُكمًا وَعِلمًا ۚ وَكَذٰلِكَ نَجزِى المُحسِنينَ(14)
I pošto je dostigao snagu svoju i dozrio, dadosmo mu sud i znanje; a tako plaćamo dobročinitelje.(14)
وَدَخَلَ المَدينَةَ عَلىٰ حينِ غَفلَةٍ مِن أَهلِها فَوَجَدَ فيها رَجُلَينِ يَقتَتِلانِ هٰذا مِن شيعَتِهِ وَهٰذا مِن عَدُوِّهِ ۖ فَاستَغٰثَهُ الَّذى مِن شيعَتِهِ عَلَى الَّذى مِن عَدُوِّهِ فَوَكَزَهُ موسىٰ فَقَضىٰ عَلَيهِ ۖ قالَ هٰذا مِن عَمَلِ الشَّيطٰنِ ۖ إِنَّهُ عَدُوٌّ مُضِلٌّ مُبينٌ(15)
I uđe u grad za vrijeme nehajnosti stanovnika njegovih, i nađe u njemu dva čovjeka (kako) se biju, ovaj iz sekte njegove, a ovaj od neprijatelja njegovog. Tad od njega zatraži pomoć onaj iz sekte njegove, protiv onog od neprijatelja njegovog. Tad ga udari Musa šakom, te ga dokrajči. Reče: "Ovo je od posla šejtanovog." Uistinu, on je neprijatelj, zavodnik očiti.(15)
قالَ رَبِّ إِنّى ظَلَمتُ نَفسى فَاغفِر لى فَغَفَرَ لَهُ ۚ إِنَّهُ هُوَ الغَفورُ الرَّحيمُ(16)
Reče: "Gospodaru moj! Uistinu, ja sam učinio zulm duši svojoj, pa oprosti mi!" Pa mu je oprostio. Uistinu! On, On je Oprosnik, Milosrdni.(16)
قالَ رَبِّ بِما أَنعَمتَ عَلَىَّ فَلَن أَكونَ ظَهيرًا لِلمُجرِمينَ(17)
Reče: "Gospodaru moj! Zato što si me obdario, zato neću biti pomagač prestupnika."(17)
فَأَصبَحَ فِى المَدينَةِ خائِفًا يَتَرَقَّبُ فَإِذَا الَّذِى استَنصَرَهُ بِالأَمسِ يَستَصرِخُهُ ۚ قالَ لَهُ موسىٰ إِنَّكَ لَغَوِىٌّ مُبينٌ(18)
Pa osvanu u gradu prestrašen, iščekujući, tad gle! onaj koji ga je zvao u pomoć jučer, zove ga. Musa mu reče: "Uistinu, ti si očito onaj koji je zabludio."(18)
فَلَمّا أَن أَرادَ أَن يَبطِشَ بِالَّذى هُوَ عَدُوٌّ لَهُما قالَ يٰموسىٰ أَتُريدُ أَن تَقتُلَنى كَما قَتَلتَ نَفسًا بِالأَمسِ ۖ إِن تُريدُ إِلّا أَن تَكونَ جَبّارًا فِى الأَرضِ وَما تُريدُ أَن تَكونَ مِنَ المُصلِحينَ(19)
Pa pošto je želio da dograbi onog koji je neprijatelj njima dvojici, (taj) reče: "O Musa! Zar želiš da me ubiješ, kao što si ubio dušu jučer? Samo želiš da budeš tiranin na Zemlji, a ne želiš da budeš od onih koji popravljaju."(19)
وَجاءَ رَجُلٌ مِن أَقصَا المَدينَةِ يَسعىٰ قالَ يٰموسىٰ إِنَّ المَلَأَ يَأتَمِرونَ بِكَ لِيَقتُلوكَ فَاخرُج إِنّى لَكَ مِنَ النّٰصِحينَ(20)
I dođe čovjek s najdaljeg kraja grada trčeći. Reče: "O Musa! Uistinu, velikani o tebi odlučuju da te ubiju, zato izlazi (iz grada). Uistinu, ja sam ti od savjetnika."(20)
فَخَرَجَ مِنها خائِفًا يَتَرَقَّبُ ۖ قالَ رَبِّ نَجِّنى مِنَ القَومِ الظّٰلِمينَ(21)
Tad izađe iz njega prestrašen, iščekujući. Reče: "Gospodaru moj! Spasi me od naroda zalima."(21)
وَلَمّا تَوَجَّهَ تِلقاءَ مَديَنَ قالَ عَسىٰ رَبّى أَن يَهدِيَنى سَواءَ السَّبيلِ(22)
Pa pošto se zaputio prema Medjenu, reče: "Možda će Gospodar moj da me uputi pravom putu."(22)
وَلَمّا وَرَدَ ماءَ مَديَنَ وَجَدَ عَلَيهِ أُمَّةً مِنَ النّاسِ يَسقونَ وَوَجَدَ مِن دونِهِمُ امرَأَتَينِ تَذودانِ ۖ قالَ ما خَطبُكُما ۖ قالَتا لا نَسقى حَتّىٰ يُصدِرَ الرِّعاءُ ۖ وَأَبونا شَيخٌ كَبيرٌ(23)
Pa pošto stiže vodi Medjena, nađe na njoj zajednicu ljudi napajaju (stoku); i nađe pored njih dvije žene - odbijaju. Reče: "Šta je s vama dvjema?" Rekoše: "Ne napajamo dok ne odu čobani, a naš otac je starac uveliko."(23)
فَسَقىٰ لَهُما ثُمَّ تَوَلّىٰ إِلَى الظِّلِّ فَقالَ رَبِّ إِنّى لِما أَنزَلتَ إِلَىَّ مِن خَيرٍ فَقيرٌ(24)
Tad napoji njima dvjema, zatim se okrenu sjenci, pa reče: "Gospodaru moj! Uistinu, ja sam - šta god mi spustiš od dobra - onaj kojem treba."(24)
فَجاءَتهُ إِحدىٰهُما تَمشى عَلَى استِحياءٍ قالَت إِنَّ أَبى يَدعوكَ لِيَجزِيَكَ أَجرَ ما سَقَيتَ لَنا ۚ فَلَمّا جاءَهُ وَقَصَّ عَلَيهِ القَصَصَ قالَ لا تَخَف ۖ نَجَوتَ مِنَ القَومِ الظّٰلِمينَ(25)
Tad mu dođe jedna od njih dvije, idući stidljivo. Reče: "Uistinu, moj otac te poziva da ti isplati nagradu što si napojio za nas." Pa pošto mu je došao i ispričao priču, reče: "Ne boj se! Spasio si se od naroda zalima."(25)
قالَت إِحدىٰهُما يٰأَبَتِ استَـٔجِرهُ ۖ إِنَّ خَيرَ مَنِ استَـٔجَرتَ القَوِىُّ الأَمينُ(26)
Jedna od njih reče: "O oče moj! Unajmi ga! Uistinu je najbolji taj kojeg bi unajmio, snažan, pouzdan."(26)
قالَ إِنّى أُريدُ أَن أُنكِحَكَ إِحدَى ابنَتَىَّ هٰتَينِ عَلىٰ أَن تَأجُرَنى ثَمٰنِىَ حِجَجٍ ۖ فَإِن أَتمَمتَ عَشرًا فَمِن عِندِكَ ۖ وَما أُريدُ أَن أَشُقَّ عَلَيكَ ۚ سَتَجِدُنى إِن شاءَ اللَّهُ مِنَ الصّٰلِحينَ(27)
Reče: "Uistinu, ja želim da te oženim jednom od mojih kćeri, ovih dviju, da se unajmiš meni osam godina. Pa ako ispuniš deset, pa od tebe je; i ne želim da ti otežam. Naći ćeš - inšaAllah - da sam od pravednih."(27)
قالَ ذٰلِكَ بَينى وَبَينَكَ ۖ أَيَّمَا الأَجَلَينِ قَضَيتُ فَلا عُدوٰنَ عَلَىَّ ۖ وَاللَّهُ عَلىٰ ما نَقولُ وَكيلٌ(28)
(Musa) reče: "To je između mene i između tebe. Koji god od dva roka ispunim, pa neće biti neprijateljstva protiv mene; a Allah je nad onim šta govorimo Jamac."(28)
۞ فَلَمّا قَضىٰ موسَى الأَجَلَ وَسارَ بِأَهلِهِ ءانَسَ مِن جانِبِ الطّورِ نارًا قالَ لِأَهلِهِ امكُثوا إِنّى ءانَستُ نارًا لَعَلّى ءاتيكُم مِنها بِخَبَرٍ أَو جَذوَةٍ مِنَ النّارِ لَعَلَّكُم تَصطَلونَ(29)
Pa pošto Musa ispuni rok i pođe s porodicom svojom, opazi na obronku brda vatru. Reče porodici svojoj: "Sačekajte! Uistinu ja sam spazio vatru; možda ću vam ja od nje donijeti vijest, ili glavnju vatre, da biste se vi ogrijali."(29)
فَلَمّا أَتىٰها نودِىَ مِن شٰطِئِ الوادِ الأَيمَنِ فِى البُقعَةِ المُبٰرَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ أَن يٰموسىٰ إِنّى أَنَا اللَّهُ رَبُّ العٰلَمينَ(30)
Pa pošto joj priđe, bi pozvan s desne strane doline, u kraju blagoslovljenom, iz drveta: "O Musa! Uistinu! Ja, Ja sam Allah, Gospodar svjetova;(30)
وَأَن أَلقِ عَصاكَ ۖ فَلَمّا رَءاها تَهتَزُّ كَأَنَّها جانٌّ وَلّىٰ مُدبِرًا وَلَم يُعَقِّب ۚ يٰموسىٰ أَقبِل وَلا تَخَف ۖ إِنَّكَ مِنَ الءامِنينَ(31)
I baci štap svoj!" Pa pošto ga vidje da se brzo kreće kao da je on džinn, okrenu se bježeći i ne vraćajući se. "O Musa! Priđi i ne plaši se. Uistinu, ti si od sigurnih.(31)
اسلُك يَدَكَ فى جَيبِكَ تَخرُج بَيضاءَ مِن غَيرِ سوءٍ وَاضمُم إِلَيكَ جَناحَكَ مِنَ الرَّهبِ ۖ فَذٰنِكَ بُرهٰنانِ مِن رَبِّكَ إِلىٰ فِرعَونَ وَمَلَإِي۟هِ ۚ إِنَّهُم كانوا قَومًا فٰسِقينَ(32)
Zavuci ruku svoju u njedra svoja, izaći će bijela, bez ozljede. I saberi si krilo svoje od straha. Pa to će biti dva dokaza od Gospodara tvog faraonu i uglednicima njegovim: uistinu, oni su narod grješnika."(32)
قالَ رَبِّ إِنّى قَتَلتُ مِنهُم نَفسًا فَأَخافُ أَن يَقتُلونِ(33)
Reče: "Gospodaru moj! Uistinu, ja sam ubio od njih dušu, zato se bojim da će me ubiti.(33)
وَأَخى هٰرونُ هُوَ أَفصَحُ مِنّى لِسانًا فَأَرسِلهُ مَعِىَ رِدءًا يُصَدِّقُنى ۖ إِنّى أَخافُ أَن يُكَذِّبونِ(34)
A brat moj Harun, on je rječitiji od mene jezikom, pa pošalji ga sa mnom (kao) potporu, potvrđujući mene. Uistinu, ja se plašim da će me poreći."(34)
قالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخيكَ وَنَجعَلُ لَكُما سُلطٰنًا فَلا يَصِلونَ إِلَيكُما ۚ بِـٔايٰتِنا أَنتُما وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الغٰلِبونَ(35)
Reče: "Ojačat ćemo ruku tvoju bratom tvojim i dati vama dvojici moć, pa vam neće doseći. Sa znacima Našim, vas dvojica i ko vas bude slijedio, bićete pobjednici."(35)
فَلَمّا جاءَهُم موسىٰ بِـٔايٰتِنا بَيِّنٰتٍ قالوا ما هٰذا إِلّا سِحرٌ مُفتَرًى وَما سَمِعنا بِهٰذا فى ءابائِنَا الأَوَّلينَ(36)
Pa pošto im dođe Musa sa znakovima Našim jasnim, rekoše: "Ovo je samo sihr izmišljeni, i nismo mi ovo čuli u očeva naših ranijih."(36)
وَقالَ موسىٰ رَبّى أَعلَمُ بِمَن جاءَ بِالهُدىٰ مِن عِندِهِ وَمَن تَكونُ لَهُ عٰقِبَةُ الدّارِ ۖ إِنَّهُ لا يُفلِحُ الظّٰلِمونَ(37)
I reče Musa: "Gospodar moj je Najbolji znalac onog ko je došao s Uputom od Njega, i ko će za kraj imati dom. Uistinu, to neće uspjeti zalimi."(37)
وَقالَ فِرعَونُ يٰأَيُّهَا المَلَأُ ما عَلِمتُ لَكُم مِن إِلٰهٍ غَيرى فَأَوقِد لى يٰهٰمٰنُ عَلَى الطّينِ فَاجعَل لى صَرحًا لَعَلّى أَطَّلِعُ إِلىٰ إِلٰهِ موسىٰ وَإِنّى لَأَظُنُّهُ مِنَ الكٰذِبينَ(38)
I reče faraon: "O uglednici! Ne znam da vi imate drugog boga osim mene, zato mi zapali o Hamane, na ilovači, te mi načini toranj, da bih se ja uspeo bogu Musaovom; a uistinu, ja ga smatram (jednim) od lažova."(38)
وَاستَكبَرَ هُوَ وَجُنودُهُ فِى الأَرضِ بِغَيرِ الحَقِّ وَظَنّوا أَنَّهُم إِلَينا لا يُرجَعونَ(39)
I uzoholi se on i vojske njegove na zemlji bez prava, i misliše da se oni Nama neće vratiti.(39)
فَأَخَذنٰهُ وَجُنودَهُ فَنَبَذنٰهُم فِى اليَمِّ ۖ فَانظُر كَيفَ كانَ عٰقِبَةُ الظّٰلِمينَ(40)
Pa smo dograbili njega i vojske njegove, te ih bacili u more. Zato pogledaj kakav je bio kraj zalima.(40)
وَجَعَلنٰهُم أَئِمَّةً يَدعونَ إِلَى النّارِ ۖ وَيَومَ القِيٰمَةِ لا يُنصَرونَ(41)
I učinili smo ih imamima (koji) pozivaju vatri, a na Dan kijameta neće biti pomognuti.(41)
وَأَتبَعنٰهُم فى هٰذِهِ الدُّنيا لَعنَةً ۖ وَيَومَ القِيٰمَةِ هُم مِنَ المَقبوحينَ(42)
I pratili smo ih na ovom Dunjau prokletstvom, a na Dan kijameta oni će biti od odvratnih.(42)
وَلَقَد ءاتَينا موسَى الكِتٰبَ مِن بَعدِ ما أَهلَكنَا القُرونَ الأولىٰ بَصائِرَ لِلنّاسِ وَهُدًى وَرَحمَةً لَعَلَّهُم يَتَذَكَّرونَ(43)
I doista smo dali Musau Knjigu - nakon što smo uništili pokoljenja ranija - jasne uvide ljudima, i uputu i milost, da bi se oni poučili.(43)
وَما كُنتَ بِجانِبِ الغَربِىِّ إِذ قَضَينا إِلىٰ موسَى الأَمرَ وَما كُنتَ مِنَ الشّٰهِدينَ(44)
I nisi bio na strani zapadnoj kad smo Musau izdali naredbu, i nisi bio od svjedoka.(44)
وَلٰكِنّا أَنشَأنا قُرونًا فَتَطاوَلَ عَلَيهِمُ العُمُرُ ۚ وَما كُنتَ ثاوِيًا فى أَهلِ مَديَنَ تَتلوا عَلَيهِم ءايٰتِنا وَلٰكِنّا كُنّا مُرسِلينَ(45)
Ali, Mi smo stvorili pokoljenja, pa im se život odužio. I nisi bio stanovnik među stanovnicima Medjena, da im učiš ajete Naše. Međutim, Mi smo bili ti koji su slali (poslanike).(45)
وَما كُنتَ بِجانِبِ الطّورِ إِذ نادَينا وَلٰكِن رَحمَةً مِن رَبِّكَ لِتُنذِرَ قَومًا ما أَتىٰهُم مِن نَذيرٍ مِن قَبلِكَ لَعَلَّهُم يَتَذَكَّرونَ(46)
I nisi bio na obronku planine kad smo pozvali. Ali (poslat si) kao milost Gospodara svog da opominješ narod kojem nije došao nijedan opominjač prije tebe - da bi se oni poučili.(46)
وَلَولا أَن تُصيبَهُم مُصيبَةٌ بِما قَدَّمَت أَيديهِم فَيَقولوا رَبَّنا لَولا أَرسَلتَ إِلَينا رَسولًا فَنَتَّبِعَ ءايٰتِكَ وَنَكونَ مِنَ المُؤمِنينَ(47)
I da ih ne snađe nesreća zbog onog šta su unaprijed poslale ruke njihove, pa reknu: "Gospodaru naš! Zašto nam nisi poslao poslanika, pa da slijedimo ajete Tvoje i budemo od vjernika?"(47)
فَلَمّا جاءَهُمُ الحَقُّ مِن عِندِنا قالوا لَولا أوتِىَ مِثلَ ما أوتِىَ موسىٰ ۚ أَوَلَم يَكفُروا بِما أوتِىَ موسىٰ مِن قَبلُ ۖ قالوا سِحرانِ تَظٰهَرا وَقالوا إِنّا بِكُلٍّ كٰفِرونَ(48)
Pa pošto im je došla Istina od Nas, rekoše: "Zašto (mu) nije dato slično šta je dato Musau?" Zar nisu nevjerovali u ono šta je dato Musau od ranije? Rekoše: "Sihra dva, međusobno pomažuća", i rekoše: "Uistinu, mi smo u svako nevjernici."(48)
قُل فَأتوا بِكِتٰبٍ مِن عِندِ اللَّهِ هُوَ أَهدىٰ مِنهُما أَتَّبِعهُ إِن كُنتُم صٰدِقينَ(49)
Reci: "Pa donesite od Allaha Knjigu koja je bolja uputa od ove dvije, da bih je slijedio, ako istinu govorite."(49)
فَإِن لَم يَستَجيبوا لَكَ فَاعلَم أَنَّما يَتَّبِعونَ أَهواءَهُم ۚ وَمَن أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوىٰهُ بِغَيرِ هُدًى مِنَ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ لا يَهدِى القَومَ الظّٰلِمينَ(50)
Pa ako ti se ne odazovu, tad znaj da slijede strasti svoje. A ko je zabludjeliji od onog ko slijedi strast svoju bez ikakve upute od Allaha? Uistinu! Allah ne upućuje narod zalima.(50)
۞ وَلَقَد وَصَّلنا لَهُمُ القَولَ لَعَلَّهُم يَتَذَكَّرونَ(51)
I doista smo im dopremili Riječ, da bi se oni poučili.(51)
الَّذينَ ءاتَينٰهُمُ الكِتٰبَ مِن قَبلِهِ هُم بِهِ يُؤمِنونَ(52)
Oni kojima smo dali Knjigu prije njega, oni u njega vjeruju.(52)
وَإِذا يُتلىٰ عَلَيهِم قالوا ءامَنّا بِهِ إِنَّهُ الحَقُّ مِن رَبِّنا إِنّا كُنّا مِن قَبلِهِ مُسلِمينَ(53)
I kad im se uči, govore: "Vjerujemo u njega. Uistinu, on je Istina od Gospodara našeg, uistinu, mi smo prije njega bili muslimani."(53)
أُولٰئِكَ يُؤتَونَ أَجرَهُم مَرَّتَينِ بِما صَبَروا وَيَدرَءونَ بِالحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَمِمّا رَزَقنٰهُم يُنفِقونَ(54)
Takvima će se dati nagrada njihova dva puta, što su se strpili i dobrim djelom odbijali zlo, i iz onog čim smo ih opskrbili, udjeljivali;(54)
وَإِذا سَمِعُوا اللَّغوَ أَعرَضوا عَنهُ وَقالوا لَنا أَعمٰلُنا وَلَكُم أَعمٰلُكُم سَلٰمٌ عَلَيكُم لا نَبتَغِى الجٰهِلينَ(55)
I kad čuju besmislicu, okrenu se od nje i reknu: "Nama djela naša, a vama djela vaša. Selamun alejkum! Ne tražimo neznalice."(55)
إِنَّكَ لا تَهدى مَن أَحبَبتَ وَلٰكِنَّ اللَّهَ يَهدى مَن يَشاءُ ۚ وَهُوَ أَعلَمُ بِالمُهتَدينَ(56)
Uistinu, ti ne upućuješ koga voliš, nego Allah upućuje koga hoće, a On je Najbolji znalac upućenih.(56)
وَقالوا إِن نَتَّبِعِ الهُدىٰ مَعَكَ نُتَخَطَّف مِن أَرضِنا ۚ أَوَلَم نُمَكِّن لَهُم حَرَمًا ءامِنًا يُجبىٰ إِلَيهِ ثَمَرٰتُ كُلِّ شَيءٍ رِزقًا مِن لَدُنّا وَلٰكِنَّ أَكثَرَهُم لا يَعلَمونَ(57)
I rekoše: "Ako s tobom budemo slijedili Uputu, bićemo izbačeni iz naše zemlje." A zar nismo za njih Harem učinili sigurnim?, skupljaju se njemu plodovi svake vrste - opskrba od Nas. Međutim, većina njih ne zna.(57)
وَكَم أَهلَكنا مِن قَريَةٍ بَطِرَت مَعيشَتَها ۖ فَتِلكَ مَسٰكِنُهُم لَم تُسكَن مِن بَعدِهِم إِلّا قَليلًا ۖ وَكُنّا نَحنُ الوٰرِثينَ(58)
A koliko smo uništili naselja nezadovoljnih svojim sredstvima za život! Pa to su nastambe njihove, nisu nastanjivane poslije njih, izuzev malo, i bili smo Mi nasljednici.(58)
وَما كانَ رَبُّكَ مُهلِكَ القُرىٰ حَتّىٰ يَبعَثَ فى أُمِّها رَسولًا يَتلوا عَلَيهِم ءايٰتِنا ۚ وَما كُنّا مُهلِكِى القُرىٰ إِلّا وَأَهلُها ظٰلِمونَ(59)
I nije bio Gospodar tvoj uništilac gradova, dok ne bi podigao u prijestonici njihovoj poslanika, da im uči ajete Naše. I nismo bili Uništioci gradova, izuzev kad bi stanovnici njihovi bili zalimi.(59)
وَما أوتيتُم مِن شَيءٍ فَمَتٰعُ الحَيوٰةِ الدُّنيا وَزينَتُها ۚ وَما عِندَ اللَّهِ خَيرٌ وَأَبقىٰ ۚ أَفَلا تَعقِلونَ(60)
A šta vam je dato od stvari, pa uživanje je života Dunjaa i ukras njegov; a što je kod Allaha, bolje je i trajnije. Pa zar ne razumijete?(60)
أَفَمَن وَعَدنٰهُ وَعدًا حَسَنًا فَهُوَ لٰقيهِ كَمَن مَتَّعنٰهُ مَتٰعَ الحَيوٰةِ الدُّنيا ثُمَّ هُوَ يَومَ القِيٰمَةِ مِنَ المُحضَرينَ(61)
Pa da li je onaj kome smo dali obećanje lijepo - ta on će ga susresti - kao onaj koga naslađujemo užitkom života Dunjaa, zatim će on na Dan kijameta biti od privedenih?(61)
وَيَومَ يُناديهِم فَيَقولُ أَينَ شُرَكاءِىَ الَّذينَ كُنتُم تَزعُمونَ(62)
A na Dan kad ih pozove, pa rekne: "Gdje su ortaci Moji, oni za koje ste tvrdili?"(62)
قالَ الَّذينَ حَقَّ عَلَيهِمُ القَولُ رَبَّنا هٰؤُلاءِ الَّذينَ أَغوَينا أَغوَينٰهُم كَما غَوَينا ۖ تَبَرَّأنا إِلَيكَ ۖ ما كانوا إِيّانا يَعبُدونَ(63)
Reći će oni na kojima se obistinila Riječ: "Gospodaru naš! Ovo su ti koje smo zaveli. Zaveli smo njih, kao što smo sebe zaveli. Opravdavamo se Tebi: nisu nas obožavali."(63)
وَقيلَ ادعوا شُرَكاءَكُم فَدَعَوهُم فَلَم يَستَجيبوا لَهُم وَرَأَوُا العَذابَ ۚ لَو أَنَّهُم كانوا يَهتَدونَ(64)
I biće rečeno: "Pozovite ortake svoje!" Tad će ih pozvati, pa im neće odgovoriti, a vidjeće kaznu. Ah, da su se oni upućivali!(64)
وَيَومَ يُناديهِم فَيَقولُ ماذا أَجَبتُمُ المُرسَلينَ(65)
A na Dan kad ih pozove pa rekne: "Šta ste odgovorili poslanicima?"(65)
فَعَمِيَت عَلَيهِمُ الأَنباءُ يَومَئِذٍ فَهُم لا يَتَساءَلونَ(66)
Pa nejasne će im biti vijesti Toga dana, te se oni neće raspitivati.(66)
فَأَمّا مَن تابَ وَءامَنَ وَعَمِلَ صٰلِحًا فَعَسىٰ أَن يَكونَ مِنَ المُفلِحينَ(67)
Pa što se tiče onog ko se pokaje i bude vjerovao i radio dobro, pa možda da bude od uspjelih.(67)
وَرَبُّكَ يَخلُقُ ما يَشاءُ وَيَختارُ ۗ ما كانَ لَهُمُ الخِيَرَةُ ۚ سُبحٰنَ اللَّهِ وَتَعٰلىٰ عَمّا يُشرِكونَ(68)
A Gospodar tvoj stvara šta hoće i odabire! Nema za njih izbora! Slava Allahu, i Uzvišen neka je od onog šta pridružuju!(68)
وَرَبُّكَ يَعلَمُ ما تُكِنُّ صُدورُهُم وَما يُعلِنونَ(69)
A Gospodar tvoj zna šta kriju grudi njihove, i šta (oni) objelodanjuju.(69)
وَهُوَ اللَّهُ لا إِلٰهَ إِلّا هُوَ ۖ لَهُ الحَمدُ فِى الأولىٰ وَالءاخِرَةِ ۖ وَلَهُ الحُكمُ وَإِلَيهِ تُرجَعونَ(70)
I On je Allah - nema boga osim Njega! Njemu hvala u prvom i drugom, a Njegova je presuda, i Njemu se vraćate.(70)
قُل أَرَءَيتُم إِن جَعَلَ اللَّهُ عَلَيكُمُ الَّيلَ سَرمَدًا إِلىٰ يَومِ القِيٰمَةِ مَن إِلٰهٌ غَيرُ اللَّهِ يَأتيكُم بِضِياءٍ ۖ أَفَلا تَسمَعونَ(71)
Reci: "Vidite li, ako vam Allah učini noć trajnom do Dana kijameta - koji će vam bog pored Allaha donijeti svjetlost? Pa zar ne čujete?"(71)
قُل أَرَءَيتُم إِن جَعَلَ اللَّهُ عَلَيكُمُ النَّهارَ سَرمَدًا إِلىٰ يَومِ القِيٰمَةِ مَن إِلٰهٌ غَيرُ اللَّهِ يَأتيكُم بِلَيلٍ تَسكُنونَ فيهِ ۖ أَفَلا تُبصِرونَ(72)
Reci: "Vidite li, ako vam Allah učini dan trajnim do Dana kijameta - koji će vam bog pored Allaha donijeti noć, da se smirite u njoj? Pa zar ne vidite?"(72)
وَمِن رَحمَتِهِ جَعَلَ لَكُمُ الَّيلَ وَالنَّهارَ لِتَسكُنوا فيهِ وَلِتَبتَغوا مِن فَضلِهِ وَلَعَلَّكُم تَشكُرونَ(73)
I iz milosti Svoje, načinio je za vas noć i dan, da se odmarate u njoj, i da tražite od blagodati Njegove, i da biste vi zahvaljivali.(73)
وَيَومَ يُناديهِم فَيَقولُ أَينَ شُرَكاءِىَ الَّذينَ كُنتُم تَزعُمونَ(74)
A na Dan kad ih pozove, pa rekne: "Gdje su ortaci Moji, za koje ste tvrdili?"(74)
وَنَزَعنا مِن كُلِّ أُمَّةٍ شَهيدًا فَقُلنا هاتوا بُرهٰنَكُم فَعَلِموا أَنَّ الحَقَّ لِلَّهِ وَضَلَّ عَنهُم ما كانوا يَفتَرونَ(75)
I iz svake zajednice ćemo istrgnuti svjedoka, pa ćemo reći: "Donesite dokaz vaš!" Tad će znati da je Istina Allahova, a nestaće od njih šta su izmišljali.(75)
۞ إِنَّ قٰرونَ كانَ مِن قَومِ موسىٰ فَبَغىٰ عَلَيهِم ۖ وَءاتَينٰهُ مِنَ الكُنوزِ ما إِنَّ مَفاتِحَهُ لَتَنوأُ بِالعُصبَةِ أُولِى القُوَّةِ إِذ قالَ لَهُ قَومُهُ لا تَفرَح ۖ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الفَرِحينَ(76)
Uistinu, Karun je bio iz naroda Musaovog, pa ih je tlačio. A dali smo mu od blaga toliko, da bi uistinu ključevi njegovi oborili skupinu snažnih. Kad mu reče narod njegov: "Ne likuj! Uistinu, Allah ne voli one koji likuju.(76)
وَابتَغِ فيما ءاتىٰكَ اللَّهُ الدّارَ الءاخِرَةَ ۖ وَلا تَنسَ نَصيبَكَ مِنَ الدُّنيا ۖ وَأَحسِن كَما أَحسَنَ اللَّهُ إِلَيكَ ۖ وَلا تَبغِ الفَسادَ فِى الأَرضِ ۖ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ المُفسِدينَ(77)
I traži u onom šta ti je dao Allah kuću Ahireta, i ne zaboravi udio svoj od Dunjaa, i čini dobro kao što tebi Allah čini dobro, i ne traži fesad na Zemlji. Uistinu! Allah ne voli mufside."(77)
قالَ إِنَّما أوتيتُهُ عَلىٰ عِلمٍ عِندى ۚ أَوَلَم يَعلَم أَنَّ اللَّهَ قَد أَهلَكَ مِن قَبلِهِ مِنَ القُرونِ مَن هُوَ أَشَدُّ مِنهُ قُوَّةً وَأَكثَرُ جَمعًا ۚ وَلا يُسـَٔلُ عَن ذُنوبِهِمُ المُجرِمونَ(78)
Reče: "To mi je dato samo zbog mog znanja." Zar nije znao da je Allah već uništio prije njega od pokoljenja (onog) ko je od njega bio moćniji silom i veći skupom? A prestupnici neće biti pitani za svoje grijehe.(78)
فَخَرَجَ عَلىٰ قَومِهِ فى زينَتِهِ ۖ قالَ الَّذينَ يُريدونَ الحَيوٰةَ الدُّنيا يٰلَيتَ لَنا مِثلَ ما أوتِىَ قٰرونُ إِنَّهُ لَذو حَظٍّ عَظيمٍ(79)
Tad je izlazio narodu svom u sjaju svom. Oni koji žele život Dunjaa govorili su: "O da nam je slično šta je dato Karunu! Uistinu, on je posjednik sreće goleme."(79)
وَقالَ الَّذينَ أوتُوا العِلمَ وَيلَكُم ثَوابُ اللَّهِ خَيرٌ لِمَن ءامَنَ وَعَمِلَ صٰلِحًا وَلا يُلَقّىٰها إِلَّا الصّٰبِرونَ(80)
A oni kojima je dato znanje rekoše: "Teško vama! Allahova nagrada je bolja za onog ko vjeruje i radi dobro, a ona neće biti data, izuzev strpljivima."(80)
فَخَسَفنا بِهِ وَبِدارِهِ الأَرضَ فَما كانَ لَهُ مِن فِئَةٍ يَنصُرونَهُ مِن دونِ اللَّهِ وَما كانَ مِنَ المُنتَصِرينَ(81)
Pa smo dali da njega i kuću njegovu proguta zemlja. Tad on nije imao nikakvu skupinu (da) ga pomognu mimo Allaha, i nije bio od onih koji se mogu odbraniti.(81)
وَأَصبَحَ الَّذينَ تَمَنَّوا مَكانَهُ بِالأَمسِ يَقولونَ وَيكَأَنَّ اللَّهَ يَبسُطُ الرِّزقَ لِمَن يَشاءُ مِن عِبادِهِ وَيَقدِرُ ۖ لَولا أَن مَنَّ اللَّهُ عَلَينا لَخَسَفَ بِنا ۖ وَيكَأَنَّهُ لا يُفلِحُ الكٰفِرونَ(82)
I osvanuše oni koji su željeli njegovo mjesto jučer, govoreći: "Ah, Allah pruža opskrbu kome hoće od robova Svojih i uskraćuje. Da nam nije Allah dobar bio, sigurno bi dao da nas proguta. Ah, ne uspijevaju nezahvalnici."(82)
تِلكَ الدّارُ الءاخِرَةُ نَجعَلُها لِلَّذينَ لا يُريدونَ عُلُوًّا فِى الأَرضِ وَلا فَسادًا ۚ وَالعٰقِبَةُ لِلمُتَّقينَ(83)
Ta kuća Ahireta - načinili smo je za one koji ne žele visinu na Zemlji, niti fesad. A ishod je za bogobojazne.(83)
مَن جاءَ بِالحَسَنَةِ فَلَهُ خَيرٌ مِنها ۖ وَمَن جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجزَى الَّذينَ عَمِلُوا السَّيِّـٔاتِ إِلّا ما كانوا يَعمَلونَ(84)
Ko dođe s dobrim djelom, pa imaće on bolje od njega; a ko dođe sa zlim djelom - pa oni koji su činili zlodjela biće plaćeni jedino (prema) onom šta su radili.(84)
إِنَّ الَّذى فَرَضَ عَلَيكَ القُرءانَ لَرادُّكَ إِلىٰ مَعادٍ ۚ قُل رَبّى أَعلَمُ مَن جاءَ بِالهُدىٰ وَمَن هُوَ فى ضَلٰلٍ مُبينٍ(85)
Uistinu! Onaj koji te je obavezao Kur'anom, sigurno će te vratiti povratištu. Reci: "Gospodar moj je Najbolji znalac onog ko donosi Uputu i onog ko je u zabludi očitoj."(85)
وَما كُنتَ تَرجوا أَن يُلقىٰ إِلَيكَ الكِتٰبُ إِلّا رَحمَةً مِن رَبِّكَ ۖ فَلا تَكونَنَّ ظَهيرًا لِلكٰفِرينَ(86)
I nisi se nadao da će se tebi dati Knjiga, izuzev kao milost od Gospodara tvog. Zato nikako ne budi pomagač nevjernicima;(86)
وَلا يَصُدُّنَّكَ عَن ءايٰتِ اللَّهِ بَعدَ إِذ أُنزِلَت إِلَيكَ ۖ وَادعُ إِلىٰ رَبِّكَ ۖ وَلا تَكونَنَّ مِنَ المُشرِكينَ(87)
I neka te nikako ne odvrate od ajeta Allahovih, nakon što su ti objavljeni; i pozivaj Gospodaru svom, i ne budi nikako od mušrika;(87)
وَلا تَدعُ مَعَ اللَّهِ إِلٰهًا ءاخَرَ ۘ لا إِلٰهَ إِلّا هُوَ ۚ كُلُّ شَيءٍ هالِكٌ إِلّا وَجهَهُ ۚ لَهُ الحُكمُ وَإِلَيهِ تُرجَعونَ(88)
I ne prizivaj uz Allaha boga drugog! Samo je On Bog! Svaka stvar je propadajuća, izuzev lica Njegovog! Njegov je sud i Njemu ćete biti vraćeni!(88)